Het VNG geeft ook aan dat elke gemeente zijn eigen verantwoordelijkheid moet nemen voor wat betreft de invoering van de werkkostenregeling. “Omdat het pakket aan vergoedingen en verstrekkingen per gemeente enorm divers is, is het niet mogelijk om centraal afspraken te maken over de werkkostenregeling….De onmogelijkheid om centrale afspraken te maken, betekent wel dat elke gemeente zelf aan de slag moet met de werkkostenregeling.”

De VNG heeft reeds eerder een stappenplan beschikbaar gesteld, dat de basis kan zijn voor de invoering van de werkkostenregeling. Dit stappenplan bestaat uit de volgende 3 stappen:

1. Het inzichtelijk maken van het eigen pakket aan vergoedingen en verstrekkingen.
2. Keuzes maken over welke vergoedingen en verstrekkingen de werkgever aanwijst als eindheffingsbestanddelen. Hierbij moet berekend worden wat de financiële last van het pakket aangewezen vergoedingen en verstrekkingen is.
3. Het feitelijk invoeren van de werkkostenregeling.

Al deze stappen vereisen naast kennis van zaken ook een goede samenwerking tussen verschillende onderdelen van de organisatie. Met name samenwerking tussen medewerkers van de afdeling P&O, financiële administratie en salarisadministratie. De gevolgen van de invoering van de werkkostenregeling zijn dus op meerdere plaatsen binnen organisaties voelbaar.

Driessen erkent ook de ingrijpende verandering die de werkkostenregeling met zich meebrengt en levert concrete oplossingen voor de invoering. Als eerste is er een speciale werkkostenregeling training ontwikkeld die in de eerste helft van 2010 al met veel succes door en groot aantal deelnemers uit de non-profit sector  is bezocht. Daarnaast heeft Driessen een uiterst praktische toolkit ontwikkeld waarmee organisaties geholpen worden om in 3 heldere stappen tot een weloverwogen keuze te komen om de werkkostenregeling wel of niet in te voeren. De reacties op beide oplossingen zijn erg positief. Nico op de laak, manager consultancy “We merken dat de werkkostenregeling steeds meer gaat leven bij onze klanten, maar dat de regeling nog wel voor veel onduidelijkheid en onzekerheid zorgt. Eigenlijk een bijzondere tegenstelling – men moet er wat mee, maar men weet niet wat men er mee moet- .”