Een ondernemingsraad moet niet op de stoel van een directie gaan zitten. Bij de Media Groep Limburg (MGL), uitgever van een paar grote Limburgse kranten en dochter van de Mecom Group, heeft ze dat nog niet zo begrepen. Die vertelt de directie ijskoud dat de reorganisatie zo niet kan. Dat deze stoere  houding ten koste gaat van nog meer werkgelegenheid, lijkt ze niet te deren.

 

Gelukkig dat de directie dan maar de wijssteis. Dat zal ze ook wel moeten, want met de zaak gaat het slecht. Ook in het eerste kwartaal van 2010 zijn de advertentieopbrengsten gedaald en blijven de ontwikkelingen op de advertentiemarkt onzeker.Dus snijdt MGL in haar personeelsbestand, zoals elke slimme onderneming in zwaar weer. Keurig volgens het boekje allemaal. Zoals voorgeschreven in de Wet op de Ondernemingsraad  (WOR) toont zij de noodzaak van een reorganisatie aan. Ook wint zij conform de WOR artikel 25 lid 1 advies in bij de ondernemingsraad.

 

Je zou zeggen dat personeel en werkgever elkaar onder deze omstandigheden wel in de armen sluiten. Niet bij MGL, daar is het goed bal tussen de directie en de ondernemingsraad. Rollebollend zijn ze bij de rechter geëindigd, alwaar zij elkaar nog net niet voor rotte vis uitmaakten. De raadsheer sprak zelfs over een irritatiegraad tussen de conflicterende partijen die groter is dan in alle andere zaken die hij had meegemaakt. De directie is gebelgd over de weigering van de ondernemingsraad om genoegen te nemen met een advies over het aantal boventalligen. De werknemers willen ook mede bepalen welke redacteuren er wel of niet uitvliegen. Onbegrijpelijk dat we voor zoiets voor de rechters staan, aldus directeur Jan Boermann. Keuzes over personen zijn aan de redactieraad en niet aan de ondernemingraad. De regels van arbeid en kapitaal in onze economie stellen dat de directie van een organisatie de koers voor de lange termijn bepaalt, de bedrijfsvoering voert en hier eindverantwoordelijkheid voor draagt. Als we met die bril kijken, zien we een gezond moederbedrijf met een winst die boven verwachting is en een schuldenlast die de laatste jaren sterk is gekrompen.

 

De Limburgse redacteuren kunnen een slechtere moeder kunnen treffen, zou je zeggen. De kinderen, vertegenwoordigd door de ondernemingsraad, zouden hun rol moeten beperken tot die van een (kritische) partij die meedenkt en de belangen van vertrekkende en zittende medewerkers behartigt. Door opstandig tegen te stribbelen brengt de ondernemingsraad de continuïteit van MGL verder in gevaar. Goed dat de directie haar poot stijf houdt en het tot de een rechtszaak laat komen. Een goede moeder moet soms hard zijn voor de bestwil van de kinderen.