‘De juiste tijd kiezen is tijd besparen’

Het lijkt wel of bovenstaande uitspraak van de Engelse filosoof en staatsman Francis Bacon (1561-1626) na meer dan 4 eeuwen per dag aan betekenis wint. Vraag een willekeurige medewerker of manager hoe het gaat en uitspraken als ‘het is hectisch’, ‘veel te druk’ of ‘ik heb continue een volle agenda’ komen voorbij. Hierbij moet ik bekennen dat deze uitspraken de laatste maanden ook uit mijn mond kwamen. De vraag die ik mijzelf de afgelopen dagen heb gesteld is of ik ook niet in deze befaamde valkuil ben gevallen, namelijk de valkuil van het niet maken van keuzes en het nemen van tijd.

Is ‘Tijd is geld’ wel juist?

Denkend aan dit laatste leg ik gelijk de link met leiderschap en talentontwikkeling. In hoeverre is het in deze tijd van onzekerheid en wantrouwen nog reëel om eens rustig achterover te leunen te reflecteren en rustig na te denken over dit soort onderwerpen, zeker wanneer je bedenkt dat de opmerking ‘tijd is geld’ op dit moment ingebakken zit in het denkpatroon van veel organisaties? Heel plat gezegd is de volgende vraag gelijk wat dit dan oplevert voor jezelf, de organisatie en uiteindelijk de klant, want de laatste is toch degene die zorgt voor onze boterham?

De beste van de wereld

Bij het benoemen van deze vragen schoot mij gelijk een inspirerend voorbeeld te binnen uit de culinaire wereld. Het befaamde en inmiddels gesloten restaurant  ‘elBulli’ in Spanje is jarenlang betiteld als beste restaurant van de wereld met als grote motivator chef Ferran Adrià. Ik heb mijzelf afgevraagd wat voor ‘elBulli’ de succesfactoren waren. Het is namelijk nogal wat om jarenlang aan de wereldtop te staan, zeker gezien het feit dat reputaties in de culinaire wereld in de tijd van de spreekwoordelijke zucht kunnen sneuvelen.

Lef en visie

Het antwoord vond ik in het inspirerende boek Een dag bij elBulli. Wat naar voren kwam was dat innovatie en creativiteit leidend waren in het (kook)proces, en alleen het beste was goed genoeg. Tevens was het verkwikkend te lezen dat diversiteit met ‘de juiste persoon op de juiste plaats’ het uitgangspunt was, waarbij bevlogenheid en passie voor het kookvak en de klant een eerste vereiste waren. De belangrijkste eyeopener was echter dat ‘elBulli’ ieder jaar een half jaar de deuren sloot, waarna een creatief team aan de slag ging met het ontwikkelen van nieuwe kook- en serveertechnieken. Een half jaar dicht, je kunt het bijna niet voorstellen en ik vind dit getuigen van visie en lef.

Geen persoonlijk leiderschap

Nu even terug naar leiderschap en talentontwikkeling. De vraag is of binnen organisaties voldoende en met de juiste mensen wordt nagedacht over talentontwikkeling. Het antwoord op deze vraag is naar mijn mening ‘nee’, wat mede veroorzaakt wordt doordat leidinggevenden en medewerkers vaak zelf ook niet de keuze (durven te) maken om na te gaan denken over hun eigen talenten en dromen en hier ook niet de ruimte voor krijgen. Daarnaast is het gebruikelijk dat dit soort exercities het domein zijn van HRM en de top van organisaties en dit is nu juist de verkeerde doelgroep. Het talent zit veelal verborgen in de operatie, daar waar het echt gebeurt en dat wordt vaak niet (h)erkend. De juiste mensen worden dus vaak niet gefaciliteerd en dat is ‘killing’ voor organisaties en klanten. Gevolg is dat passie, talent en veel creatieve ideeën om te komen tot innovatie onder de oppervlakte blijven en nooit de klant bereiken met als eindresultaat dat klanten en ook de talenten de organisatie verlaten. Kortom, door geen persoonlijk leiderschap te tonen en dit te tolereren werken veel werknemers en organisaties mee aan het leveren van middelmatige prestaties en dit wordt zonder morren geaccepteerd. De vraag is alleen hoelang klanten dit nog accepteren en dit is gelijk een mooie kapstok voor het op gang brengen van bewustwording.

Doen

Kijk dus allemaal goed in de spiegel en stel de vraag of je genoegen neemt met het gemiddelde of toch streeft naar het beste, uitgaande van eigen talent, creativiteit, innovatie, passie en diversiteit. Nadenken en handelen naar aanleiding van deze vraag kost tijd op individueel en organisatieniveau maar het resultaat zal verrassend zijn.

En wat ga ik nu zelf doen? Ik ga dagelijks tijd vrijmaken om over dit soort zaken na te denken. Daarnaast heb ik het verzoek neergelegd voor een verlengde zomervakantie van 2 maanden. Dit met het doel na te denken over wat ik eigenlijk kan, wat ik wil, waarom en hoe en met wie ik dit ga realiseren. Daarnaast ook om tijd te nemen voor het genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft, zoals mijn gezin. Jullie zullen het vast begrijpen, het is bijna lente maar ik kijk nu al uit naar de zomer, waarbij het overigens jammer is dat elBulli nu gesloten is anders had ik dit ‘culinaire wonder’ met eigen ogen kunnen aanschouwen en natuurlijk proeven!

 

""

Dit is een column van Richard van der Lee, host van

www.visieoptalent.nl en iemand met een visie op talent. Volg hem gerust via zijn twitterprofiel.