Voor de potentiële werkgever geldt dat hij zich ook tegenover de sollicitant dient te gedragen als goed werkgever. Voor een aantal spelregels met betrekking tot de sollicitatieprocedure wordt verwezen naar de sollicitatiecode, zoals die is opgesteld door de Nederlandse Vereniging voor Personeelsmanagement & Organisatieontwikkeling (NVP) en is aanbevolen door de Stichting voor de Arbeid.

Goede ogen
De werkgever kan tijdens de sollicitatieprocedure niet zomaar alles vragen. Met name niet over de medische situatie van de sollicitant. Op basis van de Wet op de medische keuringen mag de werkgever alleen vragen naar de medische situatie of gezondheid van de werknemer als dit voor het vervullen van de functie noodzakelijk is en hij al van plan is de sollicitant aan te nemen. Piloten bijvoorbeeld moeten, in verband met de veiligheid, over een goede gezondheid en in het bijzonder goede ogen (met of zonder bril) beschikken.

Voor functies waarbij geen bijzondere eisen op het punt van medische geschiktheid gelden, mag de werkgever niet naar de gezondheid vragen. Een sollicitant mag zwijgen over medische kwesties die voor de betreffende functie niet van belang zijn, maar niet over kwalen die hem ongeschikt maken voor de functie waarnaar hij solliciteert.

Een werkneemster die heeft gesolliciteerd naar de functie van verkoopster in een bloemenzaak, is na zes maanden te hebben gewerkt uitgevallen wegens rugklachten. Het Gerechtshof in Arnhem heeft geoordeeld dat de werkgever het loon aan de werkneemster niet hoeft door te betalen indien zij al tijdens de sollicitatieprocedure wist dat zij de functie van verkoopster niet zou kunnen vervullen, en zij hiervan geen melding heeft gemaakt.

Diploma's
Vragen die relevant zijn voor de te vervullen vacature mag een sollicitant niet bewust onjuist beantwoorden, op risico van ontslag op staande voet. Deze situatie kan zich voordoen indien een werknemer ten onrechte meldt over bepaalde diploma’s te beschikken.

De werkgever dient ook rekening te houden met de in Nederland (en in de Europese Unie) geldende wetgeving over gelijke behandeling. De Wetten Gelijke Behandeling en enkele specifieke wetten bevatten discriminatieverboden. Zo mag de werkgever (tijdens de sollicitatieprocedure) geen onderscheid maken op grond van godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, nationaliteit, seksuele geaardheid, burgerlijke staat, leeftijd, geslacht, handicap of chronische ziekte.

Uit de jurisprudentie volgt dat indien een werkgever zich tijdens de sollicitatieprocedure schuldig maakt aan een verboden onderscheid de kandidaat aanspraak kan maken op een schadevergoeding.

De Commissie Gelijke Behandeling (CGB) heeft in 2009 een digitale Werving- en selectiegids gelanceerd die informatie biedt over de mogelijke valkuilen bij de verschillende stappen in het werving- en selectieproces.

Schadevergoeding
De kantonrechter te Zwolle heeft ooit een jaarsalaris toegekend aan een vrouwelijke sollicitant die kon aantonen dat zij de openstaande functie niet had gekregen vanwege het feit dat zij een vrouw was (het betrof een vrouwelijke vrachtwagenchauffeur aan wie onomwonden werd medegedeeld dat dit beroep niet geschikt zou zijn voor vrouwen). De kantonrechter ging ervan uit dat de werkneemster/kandidate hoogstwaarschijnlijk een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd van een jaar zou hebben gekregen indien zij een man was geweest. De kantonrechter heeft de sollicitante het salaris over een jaar als schadevergoeding toegekend.